Konnichiwa!
Door: Webmaster
Blijf op de hoogte en volg Edwin
06 September 2006 | Japan, Tokio
Vanuit de "sumimasen (= sorry) cultuur" ga ik, lekker geïntegreerd, beginnen met mijn verontschuldigingen aan te bieden voor het feit dat dit nieuwe avontuur zo lang op zich heeft laten wachten. Maar het werk is hier nu eindelijk echt begonnen, dus heb ik iets minder tijd om te internetten. Hiervoor dus: sumimasen!
Om het goed te maken ga ik vandaag eindelijk proberen mijn verhaal zo bij te werken dat ik uitkom op vandaag (dit zal ik in een aantal sessies doen).
Vanaf het adres van mijn "homestay family" (ik heb hier de eerste tijd namelijk bij een gezin in huis gezeten) ben ik vandaag (samen met wat mensen van the Board of Education) druk bezig geweest met poetsen, verhuizen en inrichten van mijn nieuwe "apâto/menshon/uchi" (=huis). Als ik heel eerlijk ben is het eigenlijk meer zo dat voornamelijk de mensen van het schoolbestuur erg druk in de weer zijn geweest, terwijl ik een beetje werkeloos rondliep, allerlei voedsel moest uitproberen en moest vertellen wat ik wel mee wilde hebben qua meubels en wat moest blijven staan en vervolgens waar ze het dan neer moesten zetten. Omdat de cultuur hier zo is dat je als man eigenlijk niet mag helpen in het huishouden werd ik ook steeds weggestuurd op het moment dat ik een poetsdoek of zo wilde pakken om mee te helpen. Erg frustrerend, want op een gegeven moment hield dat dus in dat ik "lekker" op bed lag te liggen terwijl er allerlei mensen voor mij aan het werk waren.
Speciaal voor mij heeft de overbuurman (eigenaar van het lokale tankstation) een douche in mijn huis geïnstalleerd. De telefoonaansluiting en internetaansluiting moest toen nog even wachten.
De volgende dag ben ik naar een aantal shrines geweest en heb ik bijzonder mooie natuur mogen bewonderen. Fijne watervallen en mooie bergen met mooie bomen e.d.
Om het goed te maken ga ik vandaag eindelijk proberen mijn verhaal zo bij te werken dat ik uitkom op vandaag (dit zal ik in een aantal sessies doen).
Vanaf het adres van mijn "homestay family" (ik heb hier de eerste tijd namelijk bij een gezin in huis gezeten) ben ik vandaag (samen met wat mensen van the Board of Education) druk bezig geweest met poetsen, verhuizen en inrichten van mijn nieuwe "apâto/menshon/uchi" (=huis). Als ik heel eerlijk ben is het eigenlijk meer zo dat voornamelijk de mensen van het schoolbestuur erg druk in de weer zijn geweest, terwijl ik een beetje werkeloos rondliep, allerlei voedsel moest uitproberen en moest vertellen wat ik wel mee wilde hebben qua meubels en wat moest blijven staan en vervolgens waar ze het dan neer moesten zetten. Omdat de cultuur hier zo is dat je als man eigenlijk niet mag helpen in het huishouden werd ik ook steeds weggestuurd op het moment dat ik een poetsdoek of zo wilde pakken om mee te helpen. Erg frustrerend, want op een gegeven moment hield dat dus in dat ik "lekker" op bed lag te liggen terwijl er allerlei mensen voor mij aan het werk waren.
Speciaal voor mij heeft de overbuurman (eigenaar van het lokale tankstation) een douche in mijn huis geïnstalleerd. De telefoonaansluiting en internetaansluiting moest toen nog even wachten.
De volgende dag ben ik naar een aantal shrines geweest en heb ik bijzonder mooie natuur mogen bewonderen. Fijne watervallen en mooie bergen met mooie bomen e.d.
-
06 September 2006 - 15:31
Maike Van Den Brink:
Hoi Edwin, terwijl ik druk aan het werk ben op school komen jouw mailtjes binnen. Ik laat me er graag door afleiden van mijn werkzaamheden! Wat leuk om je zo te kunnen volgen. En ach een keer niet mogen helpen met poetsen, en op je bed liggen wachten tot het klaar is, lijkt mij heel aangenaam!
groetjes Maike -
06 September 2006 - 20:28
Teun En Joke:
He edwin wat ben je groot bij die japaners -
07 September 2006 - 08:38
Tom&Akemi:
Edwin we zijn blij te horen dat het zo goed met je gaat en je al aardig begint in te burgeren. Ontzettend knap en moedig om een speech uit je hoofd van 5 minuten te houden. Daar heb ik nu zelfs nog moeite mee. Hoe bevalt het land je verder eigenlijk? Zou je in deze cultuur definitief een plaats kunnen vinden of is ie daarvoor net te anders? Ik persoonlijk vind het heerlijk maar je moet wel leren je niet te irriteren aan het feit dat je hoe dan ook de buitenlander blijft. Dat betuttelende daar zijn ze inderdaad heel goed in en ook het categorisch weigeren Japans met je te spreken ook al begin je zelf in het Japans. Maar zijn er buiten een beetje betutteld te worden nog andere dingen waar je tegen aan bent gelopen? En hoe is de werkweek maak je echt die 90 uur in de week zoals op de promotie DVD of wordt de soep toch niet zo heet gegeten als die geserveerd wordt? Op NOMI-ARUKI (kroegen tocht) gaan en jezelf vol laten lopen bij een NOMIHOHDAI (All-you-can-drink) is inderdaad ontzettend gaaf vooral als je met Amerikanen en Canadezen kun ouweprostitueren over van alles en nog wat. Man wat zou ik er dit jaar graag weer bij zijn. Elke keer als ik die verhalen van je lees zou ik zo weer in het vliegtuig willen springen. Ik wordt trouwen eind dit jaar geholpen aan mijn oor wat betekent dat ik wellicht rond maart naar Japan kan komen. Ik wil echt graag de Kumamoto tour met je doen. Ben je trouwens al naar mount ASO geweest.
Echt super. Het is eigenlijk geen berg maar een actieve vulkaan. Je mag er ook alleen bij als de wind goed staat zodat je niet stikt in de zwaveldampen.
En Kumamoto Joh (het grote kasteel van de daimyoh vn kumamoto) moet je echt gaan zien. Daar ligt ook een schitterend park naast. Oh wat ik je wilde vragen ik zag dat de EHI musica eruit ligt. Ik ben sinds kort een vertaalbureau begonnen met Akemi samen en als je wilt kan ik je website ook in het Japans omzetten. Ik heb nu dat websites bouwen een beetje onder de knie en ik kan gewoon op de bestaande template de Nederlandse tekst door de Japanse vervangen. He houdt ons op de hoogte en veel succes.
Groetjes Tom en Akemi
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
